Íngrid Betancourt (de domo Pulecio, ur. 25 grudnia 1961 w Bogocie) – kolumbijska działaczka polityczna i aktywistka na rzecz praw człowieka, kandydatka na prezydenta kraju w 2002, znana z walki z korupcją, niesprawiedliwością społeczną i handlem narkotykami. Uprowadzona siłowo podczas kampanii wyborczej 23 lutego 2002, do 2 lipca 2008 była zakładniczką grupy rewolucyjnej FARC.
Spis treści |
edytuj Rys biograficzny
Íngrid Betancourt pochodzi ze znanej kolumbijskiej rodziny politycznej: jej ojciec był ministrem edukacji, a matka - senatorką. Jako dziecko spędziła wiele lat za granicą, głównie we Francji, gdzie jej ojciec pełnił funkcję ambasadora Kolumbii przy UNESCO. Kilka lat spędziła w swojej ojczyźnie, ale na studia powróciła do Francji, ucząc się na prestiżowej uczelni Instytut Nauk Politycznych w Paryżu. Tutaj poznała swojego męża, Francuza, za którego wyszła w 1981.
W 1990 rozwiodła się i powróciła do Bogoty, gdzie rozpoczęła pracę w ministerstwie finansów. W 1994 została wybrana do kolumbijskiego parlamentu, a 4 lata później założyła własną partię Oxígeno Verde. W tym samym roku zdobyła mandat senatorski. W 2002 Íngrid Betancourt podjęła decyzję o starcie w wyborach prezydenckich. 23 lutego 2002, podczas kampanii wyborczej została uprowadzona niedaleko miasta Florencia przez grupę rewolucyjną FARC. Od tego momentu była jednym z najbardziej znanych zakładników spośród kilku tysięcy osób uprowadzonych przez członków tego ruchu. Choć zgadzała się z ich dążeniami, to wcześniej wielokrotnie potępiała używanie przez nich siły w celach politycznych.
edytuj Kampania na rzecz uwolnienia Betancourt
O uwolnienie Íngrid Betancourt silnie zabiegała Francja, jako że po swoim pierwszym mężu otrzymała obywatelstwo francuskie. Jej sprawę popierały liczne osobistości francuskiego świata kultury, które organizowały co pewien czas spotkania, które miały przypomnieć światu los Íngrid Betancourt i innych zakładników przetrzymywanych w południowoamerykańskiej dżungli. Francuski piosenkarz Renaud poświęcił jej dwie piosenki z albumu Rouge sang (2006): śpiewaną po francusku Dans la jungle oraz jej hiszpańskojęzyczną wersję pt. En la selva.
edytuj Uwolnienie
Íngrid Betancourt została uwolniona 2 lipca 2008 w wyniku operacji przeprowadzonej przez kolumbijski wywiad i wojsko. Została przechwycona podstępem wraz z trzema porwanymi amerykańskimi prywatnymi doradcami wojskowymi i jedenastoma jeńcami (żołnierzami kolumbijskimi), a także dwoma dowódcami FARC.[1]. W czasie akcji uwalniania zakładniczki doszło do naruszenia prawa międzynardowego i nadużycia symbolu Międzynarodowego Czerwonego Krzyża (członkowie kolumbijskiego wywiadu podczas przeprowadzaia akcji podszyli się pod pracowników Czerwonego Krzyża). Prezydent Kolumbii Álvaro Uribe oficjalnie przeprosił Międzynarodowy Czerwony Krzyż za ten incydent[2].
edytuj Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona komitetu wsparcia dla Íngrid Betancourt (fr) (en) (nl) (de) (es) (pt) (it) (ga) (eo)
Przypisy
- ↑ Old-fashioned fake-out results in freedom for hostages - CNN.com
- ↑ Ewelina Biłda: Kolumbijskie służby nadużyły symbolu Czerwonego Krzyża, PSZ (polski). [dostęp 18 lipca 2008].